więcej o ambasadzie
Życiorys Daniela Sainza
F. Daniel Sainz objął stanowisko w ambasadzie USA w Warszawie w dn. 2 lipca 2008 roku. Wcześniej był radcą polityczno-ekonomicznym w sekcji interesów amerykańskich w Hawanie ((2002-2005), gdzie współpracował ściśle z przedstawicielami odważnej kubańskiej opozycji demokratycznej i społeczeństwa obywatelskiego. W latach 1998-2002 pracował w sekcji polityczno-wojskowej w ambasadzie USA w Lizbonie, a w latach 1996-1998 na tym samym stanowisku w Bukareszcie. Na placówce w Lizbonie przyczynił się do skutecznej realizacji „Umowy z Lajes,” amerykańsko-portugalskiego porozumienia regulującego dostęp Stanów Zjednoczonych do bazy powietrznej na Azorach i ułatwiającego dwustronną współpracę polityczną, wojskową i naukową. Na placówce w Bukareszcie doradzał rządowi rumuńskiemu w ramach przygotowań do członkostwa w NATO, przekonał też rząd Rumunii do uczestnictwa w amerykańskim programie „Bosnia Train and Equip”.
W ambasadzie USA w Moskwie (1993-1995) koncentrował się na stosunkach Rosji z byłymi republikami radzieckimi. Zakres jego pracy obejmował takie kwestie, jak denuklearyzacja Ukrainy i podział floty czarnomorskiej między Rosję i Ukrainę. Pracę w dyplomacji rozpoczął od stanowiska wicekonsula w meksykańskim mieście Mazatlan (1988-1990).
W Departamencie Stanu zajmował stanowisko głównego wicedyrektora w geograficznie największym biurze europejskim – Departamencie Europy południowej i środkowej (2005-2007). Współpracował przy realizacji polityki USA wobec „świeżo powstałych państw” świata, zabiegając o międzynarodowe wsparcie dla od niedawna niepodległego Kosowa i o dyplomatyczne uznanie niepodległości Czarnogóry po przeprowadzonym w tym kraju referendum. Wspierał również starania krajów bałtyckich o przynależność do NATO i Unii Europejskiej. W byłym Biurze ds. Związku Radzieckiego (1990-1992) zajmował się tematyką praw człowieka.
Pan Sainz cieszy się z podjęcia pracy w Polsce z powodów zawodowych, jak i osobistych. „Przed stu laty meksykański prezydent powiedział: «Biedny Meksyk, tak daleko od Boga, tak blisko Stanów Zjednoczonych». Podobnie i Polska była miejscem, gdzie rywalizowały wielkie potęgi europejskie. Polska ma bohaterską przeszłość i dynamiczną przyszłość, promuje postęp na wschód instytucji politycznych i wojskowych z wszystkimi płynącymi z tego korzyściami”. W kwestii osobistej, zaczął właśnie poznawać okolice Białegostoku, skąd wyemigrowała jego babcia ze strony matki.
Przed wstąpieniem do służby dyplomatycznej zajmował się kontaktami z społecznością lokalną w biurze okręgowym kongresmana Thomasa Mantona w nowojorskim Queensie.
W 1984 roku otrzymał stopień magisterski w zakresie stosunków międzynarodowych w Johns Hopkins School of Advanced International Studies. Okres studiów obejmował rok nauki w bolońskim Centrum Włoskim oraz rok w Waszyngtonie. W 1980 roku otrzymał stopień licencjacki w Whitman College w Walla Walla w stanie Waszyngton. Zna polski, hiszpański, francuski i rosyjski. Rodowity nowojorczyk, ma żonę i trójkę dzieci.
