Jak działa system obrony antyrakietowej

powiekszenie

Wystrzelenie rakiety wykrywa satelita wczesnego ostrzegania podobnego typu, który pełni to zadanie od kilku dziesięcioleci. Podstawowe dane o trajektorii i typie rakiety są przesyłane do centrum operacyjnego Północno-Amerykańskiej Obrony Przestrzeni Powietrznej (NORAD). Następnie naziemne radary wczesnego ostrzegania namierzają tor pocisku i przekazują dodatkowe informacje na temat pocisku do centrum dowodzenia. Naziemny radar gromadzi bardziej precyzyjne informacje o torze pocisku i przekazuje je do naziemnego pocisku przechwytującego. Następuje wystrzelenie pocisku przechwytującego, który w trakcie lotu otrzymuje dodatkowe informacje o namierzanym celu.

Od pocisku oddziela się „pojazd niszczący” (kill vehicle), wyposażony w zaawansowane czujniki, elektronikę i własny napęd, by na wysokości ponad 100 km przeciąć trajektorię lotu uzbrojonej głowicy. „Pojazd niszczący” kieruje się bezpośrednio na głowicę i za pomocą wyłącznie siły uderzenia niszczy głowicę wysoko w powietrzu, w odległości setek bądź tysięcy kilometrów od miejsca rozlokowania wyrzutni. Ponieważ przechwycenie następuje wysoko nad ziemią i w dużej odległości od wyrzutni, na ziemię nie powinny spaść żadne szczątki. Opisane czynności zamykają się w czasie 20 minut.